Antonio Chacón ve Villa Rosa

Jerezli bir şarkıcı

Wikipedia, Antonio Chacón'un doğum yeri olarak Jerez de la Frontera'yı ve doğum yılı olarak 1869'u gösterir; flamenkodan geçimini 1884 civarında sağlamaya başladığını belirtir. Molina kardeşler olarak bilinen dansçı Antonio Molina ve gitarist Javier Molina ile birlikte Endülüs'ü gezdi. Fotoğraftaki büst Jerez'de durmaktadır. Daha sonra Silverio Franconetti tarafından Sevilla'daki kafesi için işe alındı; bu, 19. yüzyılda café cantante'nin ün kazandırdığı türden erken dönem bir flamenko salonuydu.

Don unvanına sahip bir ses

Wikipedia, Chacón'un cartagenera, malagueñas, granaína ve media granaína ile tanındığını ve yeteneğinin ona halk arasında Don unvanını kazandırdığını söyler. Ayrıca şarkıcı Fernando el de Triana'nın, önde gelen şarkıcıların kıdemlerinden feragat ederek Chacón'un en son söylemesine izin verdiklerini, çünkü seyircinin ondan sonra ayrılacağını söylediğini aktarır. Sayfaya göre birçok kişi onu tüm zamanların en iyisi olarak görür. 1922'de Granada'daki Concurso de Cante Jondo'da ona onur yeri verildi ve jüriye başkanlık etti.

1921 sözleşmesi

Tablao'nun kendi tarihi, 1921'de salonun sahibinin mekânı ustaya teklif ettiğini ve onu ömür boyu kendisine bağlayan bir sözleşme imzaladığını söyler. Chacón'u, haydutluğun eski imajından uzaklaşmış, incelik ve derin flamenko bilgisiyle desteklenen kültürlü ve zarif bir figür olarak tanımlar. İspanyolca Wikipedia, sahibinin onu daha önceki bir Madrid flamenko salonu olan Los Gabrieles'ten Villa Rosa'ya geçmeye ikna ettiğini söyler. İki kaynak yıl ve sonuç konusunda örtüşür: salon, diğer sanatçıların dinlemeye geldiği bir şarkıcı kazandı.

El Rey del Cante

Mekânın tarihi, Chacón'u Endülüs Flamenko Şarkısının Kralı, El Rey del Cante Flamenco Andaluz olarak adlandırır ve şarkıcının Madridli gitarist Ramón Montoya ile birlikte işe alınmasının en iyi dansçıları, gitaristleri ve şarkıcıları çektiğini söyler. Salonun flamenko buluşmalarında sahne alan dönem isimlerini sıralar; aralarında La Niña de los Peines, Manuel Torre ve Pepe Marchena ile gitaristler Miguel Borrull ve Manolo de Huelva vardır. Wikipedia, Montoya'nın 1920'lerin başına kadar on yıldan fazla bir süre Chacón'a eşlik ettiğini söyler.

Eski ile yeninin buluştuğu bir salon

Tablao'nun tarihine göre, o geceler salonu eski ustaların yeni kuşaklarla kaynaştığı bir buluşma noktası haline getirmiş ve Madrid'deki Flamenko Katedrali efsanesi böyle başlamıştır. Ayrıca, hatırı sayılır ekonomik güce sahip amatörlerin sanatçıları takip ettiğini belirtir. İspanyolca Wikipedia, Chacón'un 1929'daki ölümüne kadar Villa Rosa'da sahne aldığını yazar. Mekân, salonun 1963'te kapılarını kapatana kadar Madrid flamenkosunun kalbi olarak kaldığını, bir yıl sonra yeniden açıldığını söyler. Mekânın tarihi, salonun tavanları, bodrumları ve tünelleri arasında flamenkonun görkemini özel olarak yaşadığı bir dönemden binlerce anekdot ve sır barındırdığını anlatır.

Buradan neleri alabilir, neleri alamazsınız

Tarih salona aittir, rezerve ettiğiniz geceye değil. Mekâna göre sahnedeki sanatçı kadrosu her hafta değişir; dolayısıyla bu rehberdeki isimler salonun tarihine aittir, sizin gecenize değil. Yanınıza alabileceğiniz şey bağlamdır: arasında oturduğunuz duvarlar 1910'ların sonlarında döşenmiştir ve Flamenko Katedrali takma adı, mekânın 1920'lere tarihlediği bir döneme dayanır. Binanın kendisi içinse, çinili cephe rehberi mimariyi ve tarihleri daha ayrıntılı ele alır.

Sonraki: Villa Rosa ve çinili cephesi

Stili dinlemek

Wikipedia, Chacón'un öne çıktığı formlar arasında cartagenera, malagueñas, granaína ve media granaína'yı sayar. Palos hakkındaki sayfası, malagueñas ve granaínas'ı serbest ritimde söylenen şarkılar arasında gruplandırır. Gecede ne çalınacağını sanatçılar seçer, bu yüzden kimse belirli bir formu vaat edemez. Dinlemeniz gereken altı form rehberi, size sunulanı duymanız için bir yol sunar.